Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019

Η γλύκα του φιλιού σου

Να γεύομαι στο σώμα μου
τη γλύκα του φιλιού σου
να με φιλάς γλυκά και τρυφερά
μα τόσο παθιασμένα,
αγέρα μου εσύ, σιμούν,
ερήμου γιε νομάδα
πλανεύτρας γης περιηγητή
δίχως σκοπό και χάρτη.




Να νιώθω στα δυο χείλη μου
τη γλύκα του φιλιού σου,
Θάλασσα να έχει το κορμί
Πυξίδα τη καρδιά μου
Χαραγματα στα στηθια μου
Πορείες του μυαλού σου,
Ταξιδευτή στο άπειρο κι ακόμα παραπέρα
Σχεδίας ναυαγέ εσύ που ήλθες για να μείνεις.

Marialena (c) 26.06.2018


Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019

Ματωμενο Φεγγάρι


Ματωμένο Φεγγάρι, στερνό φιλί,
Πόνος στο στήθος που ξεπήδησε
Απ' τη καρδιά και ράγισε τα μάτια,
Αντικρύζοντας τούτο το Φεγγάρι
Τ' απόκοσμο, το μεταξένιο,
Απ' της νυχτιάς τη θολή ματιά
Ως της Σελήνης το αραχνοΰφαντο πέπλο,
Σε σκέφτομαι και αναριγώ
Σε ξορκίζω και πεθαίνω,
Κάθε φορά που αναπλάθω τη φενάκη μου
Κάθε φορά που η καρδιά αλλιώς χτυπάει,
Σκέφτομαι αναζητώντας το Κόκκινο Φεγγάρι
Χάνομαι καθώς το βλέμμα ψάχνει στον ορίζοντα,
Τη Ματωμένη Σελήνη δολοφόνε της Ψυχής μου
Ψάχνει που θα βρει να κρυφτεί απ' το κακό που έκανες,
Ρίχνοντας την αγάπη μου στα όρνια
Και κοροϊδεύοντας με που δεν κατάλαβα,
Ότι τόσο απροκάλυπτα με απαξιούσες
Φορώντας τις μάσκες της Αρετής και της Κακίας εναλλάξ,
Σαν να μουν το παιχνίδι σου
Σ' ένα στημένο έγκλημα,
Εκ προμελέτης.

Στο Ματωμενο Φεγγάρι απόψε κάνω σπονδη
Και εύχομαι να γιανω τις πληγές
Και να πετάξω σαν πουλί μακρυά απ' τη σκιά σου,
Να δω του Φεγγαριού το Φως να λάμπει ξανά
Και η ψυχή μου σαν ουράνιο τόξο,
Χρώματα να φοράει και να μην σκιαζεται
Απ' τον σκοτεινό Ουρανό σου.

(c) Marialena, 27.07.2018

Reassure Me



Reassure me with your smile
That the hurt is now gone
And what has been tormenting me
Is not really an issue of tomorrow?
I am playing with my mind obviously
And I’m looking for answers where
None of them is there for me,
You see I’m asking for your reassurance
That you are not the worst that ever happened to me
Loving you in such a fruitless way,
Loving you desperately because
I wanted you to be good in your own self
I desired for your commitment and support
And yet I gained only negligence and lies
Who cares for someone who is really loving you?

Reassure me with your hands holding mine
You know, the way lovers do
Spreading the warmth of their touch to each other
Making them understand that their love is real
Not a figment of my imagination,
Or a fairytale gone bad
Oh my Gosh, I’m shattered to pieces
Because you keep playing games with my mind
Knowing that there will never be another love
Like mine, to you or me,
Fuck, there will never be a treason cell opened
For keeping me slave to your love that I desired.

Reassure me with your kiss and sweet talk
The one that lovers share between the sheets
When they’re there for each other
Looking deep into their eyes
And feeling the sparkle of their souls
Ignite to connect them to the Universe
And beyond, if you know what I mean
Hold me tight, hold me close
And don’t even become the Monster
That devours every breath that I take, no,
Just be the Man who loves his Woman
From the heart and from the soul
Because he’s real to himself first
And then to the people he loves.

If I’m bullshitting you, reassure me,
Because silence speaks louder than words
I’m not asking for promises,
I’m not begging for a lie or another lie
I only want you to reassure me
That life can go on despite the exhaustion
And the let down in a conflicting relationship,
I can frankly say
That I don’t care about you anymore
Simple as that, yes I don’ t spare a thought
As long as you cannot ease my soul
And you cannot heal my aching heart
For all the hardships I’ve went through,
For better or for worse
Who’s to say, I’m not a prophet
Nothing but a simple human being
Longing for sharing the love I feel inside
With someone who’s loving me.
So please come on and reassure me
Before I lose my mind,
Or go insane because you never loved me enough
Or you never loved me for real
Ah… did you?

© Marialena, 27.02.2019 (shredding the pieces to one self…)

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019

Μικρό Ερωτικό: Η Παράδοση

Ήθελα να σου παραδοθώ
δίχως λόγια,
δίχως λέξεις,
χωρίς δικαιολογίες,
ν' αφήσω τα ρούχα μου να πέσουν
και να μ' αποδεχθείς
έτσι όπως είμαι,
έτσι όπως γερνάω,
έτσι όπως νιώθω.

Και να ναι αυτό αρκετό για μας τους δυο
να μη χρειάζεται
ν' αποδείξεις τίποτα,
να πλάσεις παραμύθια,
να προσπαθήσεις,
αφού θα ήμασταν έτοιμοι
ο ένας για τον άλλον,
θα περιμέναμε να μας συμβεί
σα φυσικό επακόλουθο,
σα μαΐστρος,
σα της αγάπης μας απόδειξη.


Ήθελα να μ' αγκαλιάσεις ξανά
να με ζεστάνεις,
να με ησυχάσεις,
να με γαληνέψεις
και να σου παραδοθώ καρδιά μου
στο ξυπνητό μου όνειρο,
στο πόθο που μέσα μου φωλιάζει
στον έρωτα τον κυρίαρχό σου
για να πλανέψεις τις αισθήσεις μου,
να μου προσφέρεις τη χαρά
να μου αφήσεις τα κλειδιά
της ευτυχίας σου σε μένα.

Και να ναι αυτό αρκετό για εμάς τους δυο
η ένωση στο ίδιο το κρεβάτι,
η αγκαλιά και το δικό σου χάδι,
η εγκατάλειψη του ενός στον άλλον,
έτσι γεννιέται ο έρωτας ψυχή μου
με τη παράδοση,
με τη παραδοχή,
με τη παραίτηση,
όταν τα σώματα μαγνητικά ερθούν
σε χορό μυστικό,
σε φιλί ερωτικό,
σε ένωση.

(c) Marialena, 14.11.2018 (Dance me to the end of love...)

Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου 2019

Κλεψύδρα

Κι άφησα να κυλήσουν οι μέρες αρώτηγα
σαν τα δάκρυα που τρέχουν καυτά
στο προσκεφάλι τα βράδια,
πριν ο ύπνος σφαλίσει τα βλέφαρα
κι η καρδιά βουβαθεί σιωπώντας.

Κι άφησα απ' τα χέρια μου πεταλούδες
να πετούν τριγύρω στο δωμάτιο
ζητώντας να βρουν χώρο να πεταρίσουν
και άνοιγμα να φύγουν λεύτερες
μακριά μου πια απαλλαγμένες από μένα.


Κλεψύδρα αναίμακτων συναισθημάτων
που στην αναστροφή συνέθλιβε τα πάντα
καταρρίπτωντας όποια λογική και κάθε ανάγκη για στοργή,
όσο ο χρόνος κάλπαζε ταχύς στο πέρασμά του
κι όσο κι εσύ απλά αδιαφορούσες για την αγάπη μου.

Γι' αυτό άφησα τα χέρια ανοιχτά να φύγεις
να ξεφύγεις τάχα απ' τον κακό σου εαυτό και τη συνήθεια
μα μέσα σου τα κουβαλούσες όλα,
ενώ αφήνοντας το χρόνο να κυλά προσπάθησα
να ξαναβρώ τον εαυτό μου στου φόβου μου τα μονοπάτια.

(c) Marialena, 05.02.2019 

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2019

Ο Χορός Της Βροχής

Θέλω να χορέψω μαζί σου στη βροχή
φαντάσου μας βρεγμένους
με τα ρούχα να νοτίζουν τα κορμιά μας
κι εμάς σαν τα χαρούμενα παιδιά
να μη μας νοιάζει,
ούτε να μας απασχολεί διόλου η βροχή
μονάχα τα κορμιά μας ν' αναζητούν
μαγνητικά το ένα τ' άλλο
σαν να φορούν φτερά και να πετούν
και να μην νοιάζονται για το νερό
που τρέχει πάνω τους και τα ποτίζει,
γιατί δε φτάνει η βροχή να τα χωρίσει
έτσι υγρά που ανταμώνουν μέσα κι έξω.

Θέλω να χορέψω μαζί σου στη βροχή
να μου κρατάς το χέρι
και να μου λες να μη φοβάμαι του καιρού
τα παράξενα τερτίπια,
γιατί είσαι εδώ να ζήσουμε τη τρέλα της στιγμής
του έρωτα το συναπάντημα
σαν τα φύλλα που κυλούν αδιάκοπα
όταν βρέχει και στροβιλίζονται
στις διαθέσεις του καιρού και της καρδιάς,
έτσι όμοια θέλω να μοιάζουμε φαντάσου
ανυπεράσπιστα θαρρώ σ' αυτό που νιώθω.


(c) Marialena, 06.02.2019 (dance me to the end of love...)

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

Ανάγκη Ο Έρωτας


 Man And Woman Painting by Steve K

Ανάγκη ανεξέλεγκτη είν' ο έρωτας
το σμίξιμο της σάρκας
ο χτύπος της καρδιάς που σε τρελαίνει,
το άγγιγμα Θεέ μου
και οι αισθήσεις που οξύνονται.

Να ζεις εκείνη τη στιγμή
το τώρα και το ύστερα
να εντυπώνονται βαθιά
μες τη ψυχή σου,
σαν τίποτε άλλο πιο σημαντικό.

Να νιώθεις το κορμί σου
να ριγεί και να αφήνεται
να παραδίδεται,
στου πάθους το τρελό χορό
και της μοίρας τα προδικασμένα.

Ανάγκη προαιώνια είν' ο έρωτας
στο μυαλό και το κορμί
η φλόγα να φουντώνει,
όταν σιμώνει το φιλί στα χείλη
και παραδίδεσαι στο πεπρωμένο.

(c) Marialena, 19.09.2018 (Love me tender, love me sweet, love me much and true...)