Κυριακή 1 Απριλίου 2018

Στου Φεγγαριού το Φως

Moonlight in her hair, painting by Stefan Kuhn

Να μουν στου φεγγαριού το Φως ολόγυμνη εμπρός σου
Να φέγγε σαν ολόγραμμα χλωμό το σώμα μου γυμνό
Κι εκτεθειμένο στης νυχτιάς την απόκοσμη θωριά,
Σαν τα κλαριά των δέντρων πριν ανθίσουν.

Να μουν στου φεγγαριού το Φως η Αγαπημένη σου
Εκείνη που θα ψαχνες να βρεις μες τα σκοτάδια της ψυχής,
Όταν θα λαχταρούσες να αγγίξεις το κορμί που ήξερες
Πως θα είναι ο κάβος σου στο ανεμολόγι της καρδιάς σου.

Να μουν στου φεγγαριού το Φως εκεί παρούσα
Ν’ απλώσω τα χέρια μου να σε δεχτώ στα στήθια μου,
Ήλιε μου εσύ παντοντινέ, έρωτα της ψυχής μου βάλσαμο
Κι ύστερα να με τύλιγες στη ζεστή σου αγκάλη μέχρι να σβήσω.


© Marialena, 31/01/2018 #BlueMoon 

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018

Hietus/Υετός


Seems like a dream, a never ending fantasy,
a longing that never seezes to fulfill me,
you and I sitting by the fire on a night like this
sipping slowly from a glass of wine,
staring at the flames while taking our time
to reflect on our past and talk about
all the things that brought us togerther.

Imagine the picture of us talking to each other
in a way that only people who love each other know
how to communicate,
whispering and looking each other in the eyes,
like lovers do and like people who love each other,
sitting at last together by the fire
enjoying a moment of serenity.

The darkness outside will set the right mood
for you and me to be together again on a night like this,
when the soul reaches out to find yours
and the body's comfortable numbness surrenders to
the need to feel loved and appreciated.
Suddenly the flames paint us with colours that fade away
and I find comfort in us being together.

Please, hold me!

Hietus, on a cold winter night my cry plays games with reality...

(c) Marialena, 20/01/2018

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2018

Σπαράγματα Ψυχής

Σπαράγματα ψυχής, θρυμματισμένα τζάμια στο περβάζι
θυμάσαι τότε που μου έλεγες πως ήθελες
να βάλουμε λουλούδια στο παρτέρι?
Ή που κοιτούσες θαυμάζοντας θαρρώ
τα δέντρα να ωριμάζουν τους καρπούς τους?

Οι εποχές κυλούν γοργά και μες τη ροή του χρόνου,
θα ρθει ξανά η Άνοιξη, το Θέρος κι ο Χειμώνας
και τα λουλούδια στο παρτέρι προσμένουν να φυτευθούν
ν' ανθίσουν με το φως του Ήλιου,
μα εσύ δεν είσαι εδώ πια να τα φροντίσεις.

Σαν τα μάτια που σφαλίζουν πονεμένα
θέλω να κλείσω τα μάτια μου δίχως να φανείς μακρυά μου,
Να μη σε βλέπω όπου κοιτώ κι όπου γυρνώ
σαν σε ολόγραμμα που ίσως ζωντανέψει,
φύγε καλύτερα απ' τη ψυχή μου όσο μπορείς, φύγε, φύγε...

(c) Marialena, 20/07/2017 - 20/01/2018






Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018

Ημέρα Της Γυναίκας

Γιορτάζεις τάχα την ημέρα της Γυναίκας
δίχως να ξέρεις τι και πως
και αγνοείς ότι η οκτώ του Μάρτη
δεν είναι τα Σόδομα και τα Γόμορρα
ανεστραμμένα, για να γίνουν οι γυναίκες
σαν τους άνδρες που αγοράζουν τον έρωτα,
όταν γι’ αυτούς οι γυναίκες είναι σκεύη ηδονής
και ο ομφαλός της γης όπου επιβεβαιώνονται.

Πάντα υπάρχουν γυναίκες που υποφέρουν,
που σηκώνουν τα βάρη της διεστραμμένης τους ζωής
και δεν μιλάνε, αλλά υπομένουν σιωπηλά
τον Γολγοθά γιατί έτσι τους όρισε η μοίρα πίστεψαν
και αναλώνονται να ζουν στο περιθώριο.
Γι’ αυτές τις γυναίκες που συγκρατούν όσους καγχάζουν
εις βάρος τους για το πως βλέπουν τη Γυναίκα απέναντί τους,
θέλω να βγάλω από τα στήθη μια κραυγή και να φωνάξω «πάψτε!».

Πάψτε επιτέλους μικροί, ανόητοι ανθρωπίσκοι να θωρείτε
ότι το σύμπαν περιστρέφεται γύρω από τη δική σας παιδική χαρά
γιατί δεν είναι έτσι, όταν η Γυναίκα αντί για σύντροφος γίνεται
τοτεμ και όταν χάνετε τον σεβασμό σας για τον άλλον,
τολμάτε να μιλάτε πόσο αγαπάτε τον εαυτούλη σας
γιατί αν ομολογήσετε ότι αγαπάτε τις γυναίκες της ζωής σας,
τα άλλα σας μισά, θαρρείτε πως θα χάσετε τα σκήπτρα
από τον θρόνο που πλασματικά πλάσατε να κρυφτείτε.

Marialena, 08.03.2017 (ζώντας στην εποχή της παρακμής...)

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2018

Abyss - A Prayer For Lovers

I want to touch the Abyss in your body,
Heaven and Hell in togetherness
I want to travel inside you where I long to be,
to listen to the sounds of silence
breaking into the darkness,
as long as you and I lie in the same bed together.

I want to feel your warmth caressing me,
holding me gently to put me down to sleep
when you and I chase the Abyss away
when we become One,
embrasing the emptyness of our love,
when the night comes.

My, oh my, kindred spirit of surrender
shower me with your love and compassion,
show me the way to your heart and mind
because I want to feel you, to touch you,
to taste you like tonight is the night
when all wishes come true.

Prove me I'm wrong, prove me I'm right
manifest in me the way you make me feel complete,
take the shadows away from the Abyss
and lighten up my soul with an omnipresent epiphany,
not a shadow of a doupt whethering into thin air
of a unison that has yet to be justified as a Righteous Love.


(c) Marialena, 11/02/2018 (deprived from your loving me...)

Πέμπτη 1 Φεβρουαρίου 2018

Δίχτυ Ασφαλείας

Το δίχτυ ασφαλείας σου είμαι εγώ
που σε κρατώ για να μην πέσεις στο κενό,
στης φαντασίας το αβάσταχτο πηγάδι.

Μπορείς να ακουμπήσεις πάνω μου θαρρείς,
μα δε με ρώτησες πόσο αντέχω το σκοτάδι
χέρια ανοιχτά σαν της παράκλησης κραυγή,
δεν είμαι βράχος το κύμα πάνω μου να σπάει.

Μέσα στης άγνοιάς σου το δικαίωμα να ζεις
σκέψου λιγάκι της Θείας Δίκης το παιχνίδι,
παιδί της λογικής εσύ λειψό κι εγώ η κόρη
του Ερέβους και του Χάους.











(c) Marialena, 19/07/2017

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018

Κατάθλιψη


Όταν βυθίζεσαι αργά μες τα σκοτάδια της ψυχής σου
εγώ σε χάνω,
όταν αυτά που σου έδιναν χαρά είναι πράγματα δίχως νόημα
σε χάνω,
όταν η ζωή σου είναι σαν κερί που αχνοφέγγει τρεμοπαίζοντας
σε χάνω.

Χάνω τον άνδρα που αγάπησα
χάνω τον σύντροφο στον έρωτα
χάνω το παιδί που παίζαμε μαζί,
χάνω τον κόσμο γύρω μου.

Όταν δεν θέλεις να βγεις απ’ τ’ αδιέξοδο 
τότε σε χάνω,
όταν μ΄ αρρωσταίνεις και με πονάς
σε χάνω,
όταν δεν θέλεις πια να μοιραστείς τις σκέψεις σου μ’ εμένα
σε χάνω.

Χάνω τον άνδρα που αγάπησα
χάνω το δικαίωμα στο όνειρο μαζί σου
χάνω τη διάθεση να πολεμήσω τα φαντάσματα,
χάνω τον κόσμο γύρω μου.

Όταν θα είναι πια αργά για δάκρυα Ηλέκτρα
τότε θα σ’ έχω χάσει,
όταν θα ζήσω ή θα πεθάνω σ’ ένα κορμί ό,τι κάνω
θα σ’ έχω χάσει,
όταν θα σε δω να μοιάζεις με ξένο πουλί χαμένο
τότε θα έχω πια χαθεί κι εγώ μες τη σκιά σου...

(c) Marialena, 17.03.2017 (για θυμήσου καλά μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε?)