Αμάλγαμα Ψυχής

Image from http://images2.layoutsparks.com/1/142535/book-soul-silver-rose.jpg

Είπα να φτιάξω ένα αμάλγαμα ψυχής
και θεϊκής πνοής σταλιά να του προσφέρω,
για να το δω να μου σαλεύει ζωντανό
και στα κρυφά καμάρι να το έχω.

Μα στη πορεία μέσα στη βοή
εξέχασα αγάπη να του δώσω,
τόση όση θα ήταν αρκετή
στα πόδια να σταθεί να περπατήσει.

Κι έμεινε το αμάλγαμα ψυχής
ιδανικό στα βάθη των αιώνων,
δίχως να στρέψει το βλέμμα κατά γης
καθώς αέρινο έστεκε μα και εξαϋλωμένο...

Marialena, 3/11/2011

Επέτειος

Tender lovers, image by http://oneartistlife.files.wordpress.com

Ήθελα να σου πω "χρόνια πολλά"
και να χαρώ μαζί σου
στη γιορτή που θα έκανα για σένα,
γιατί η αγάπη γιορτάζει
στα μικρά και εξανθρωπισμένα.

Ήθελα να σ' ανάψω ένα κερί
για να το σβήσεις
λέγοντας ευχές κι επιθυμίες,
και να σε δω να μου χαμογελάς
με το χαμόγελο της ευτυχίας.

Ήθελα να έλθει πάλι η στιγμή
που θα γιορτάζαμε τις επετείους,
επαίτης τώρα μιας αγάπης δανεικής
με συγκεκριμένες ημερομηνίες,
φαντάσματα και Ερινύες.

Ήθελα, πόσο ήθελα ξανά
να κάνουμε έρωτα σε πρώτη ευκαιρία,
γιατί θα γιόρταζες εσύ κι εγώ μαζί
ανείπωτες στιγμές ευδαιμονίας,
λαχτάρας, τρυφερότητας και μνήμης αιωνίας...

Marialena, 10/10/2011

Ο άνθρωπος δίχως σκιά

Image by madebyparker.com

Ο άνθρωπος δίχως σκιά,
μια μέρα δίχως ήλιο
που περπατάς στα σκοτεινά,
και πίσω σου δεν βλέπεις.

Αυτή είμαι εγώ παράτολμα,
σαν θρόισμα του ανέμου
να περπατώ μοναχικά,
κι αγάπη να μην βρίσκω.

Σαν άνθρωπος δίχως σκιά,
να νιώθω τη μορφή μου
για να διασχίζω σιωπηλά,
πορεία άνευ πυξίδας.

Κι αν θα με δεις,
μη μου μιλάς, μην τύχει και κοιτάξεις,
γιατί θα εύχομαι βαθιά
σώμα να μην διακρίνεις.

Ο άνθρωπος δίχως σκιά,
θα μαι ευθύς μπροστά σου
μα θα με βλέπεις στα κρυφά,
να ζω και να ανασαίνω.

Marialena, 28/9/2011

Βέλη του Έρωτα

Arrows of love, image by virgorising101.files.wordpress.com

Βέλη του Έρωτα,
Σπαθιά με κοφτερές λεπίδες
Σωπάστε πια,
Σιγήστε τώρα εμπρός μου!
Τώρα που στέκετε τρανά
Καλά ακονισμένα,
Η λάμψη σας καραδοκεί
Το φως σας τρεμοπαίζει,
Βέλη του Έρωτα εσείς
Ωσάν Δαμόκλειος Σπάθη,
Μην τύχει και μισέψετε
Τον στόχο που θα βρείτε,
Γιατί η καρδιά σαν λαχταρά
Θα σας καλέσει ξαφνικά,
Πάνω της να ριχτείτε
Κι ας την πληγώσετε με μιας,
Πόνος θε να ναι μόνο,
Από εκείνους που η καρδιά
Ξέρει κι αναγνωρίζει,
Όχι σαν θάνατος αργός
Ούτε σαν καταιγίδα,
Μα σαν το μέλι το γλυκό
Θα μοιάζει η λαχτάρα,
Σαν του φιλιού το άγγιγμα
Το θρόισμα του Ανέμου
Και σαν το ρίγος πυρετού
Που κρύβει η Αγάπη.
Εμπρός λοιπόν γενναίοι μου
Βέλη του Έρωτά μου,
Ορμήστε μες τη μάχη σας
Νικήστε όλους τους φόβους,
Μη τύχει και λυγίσετε
Μη λάχει να χαθείτε,
Μα αν διαλέξετε ξανά
Του Χάους τη Συμπόνοια,
Τότε θα πει πως μέχρι εδώ
Το δρόμο τον αδιάβατο,
Πήρατε για να ρθείτε
Βέλη του Έρωτα, παιδιά,
Του Μένους και της Τρέλλας.

Marialena, 20/9/2011 (once upon a time…)

Πάψε καρδιά μου

Image by http://teleburst.files.wordpress.com/2011/02/bleeding-luv.jpg

Πάψε καρδιά μου να πονάς
πάψε να ζεις στον πόνο,
εσύ μόνον αγάπησες
σ' αυτό έφταιξες μόνο,
πάψε να συλλογίζεσαι
πάψε να αναρωτιέσαι,
γιατί δυο άνθρωποι ξανά
γίνονται άγνωστοι με βιά
όσο βαδίζουν μόνοι,
το μετερίζι το στερνό
του χωρισμού το απόκρυμνο,
το αιματοχαραγμένο.

Πάψε καρδιά μου να θρηνείς
απόψε που έμεινες στης γης
το χώμα τ' άγιο, ξένη,
τις Μοίρες έλεγες θαρρείς
πως θα περνούσες για να βρεις
σκοπό μες τη ζωή σου,
μα εκείνες σε ξεγέλασαν
σε έπαιξαν, σε μπέρδεψαν,
για να γνωρίσεις της ζωής
τον Κάτω Κόσμο, έτσι,
να αναγνωρίσεις σαν καείς,
το τραύμα που αιμοραγγεί
όσο η πληγή δεν κλείνει.

Πάψε καρδιά μου να χαρείς,
αύριο ο ήλιος θα φανεί
να λάμψει τη θωριά του
και συ θα κλαις πάλι ξανά,
θα έχεις ανάμνηση παλιά
να φέρνεις στο μυαλό σου
τόσο παράλογο κακό,
μην είναι τάχα ξαφνικό
ετούτο που σε βρήκε,
μην κοροϊδεύεσαι άδικα
αλίμονο στα δάκρυα
που έχυσες στο χώμα,
μα της αγάπης μαχαιριά
βλέπω να σε χαράσσει
πάψε καρδιά μου τώρα πια
του έρωτα η σαϊτιά
ίσως να σε λαβώσει,
κάποτε που η θολή ματιά
θα γίνει πάλι αστροφεγγιά
κι άστην να σε πληγώσει.

Marialena, 19/9/2011

Το ταξίδι του Οδυσσέα

Όλη μας η ζωή
ένα κακόγουστο αστείο,
ένα γιατί και ένα αντίο
που δεν ειπώθηκαν ποτέ,
εκεί που ο δρόμος πια στενεύει
και το κακό παραμονεύει,
όταν θα τρέξεις να κρυφτείς.

Όλη μας η ζωή
μια ανάσα από το ψέμα,
χρώμα βαθύ όπως το αίμα
που κάποτε είχες ορκιστεί,
ότι η αγάπη θα νικήσει
κι πως μαζί θα μας κρατήσει,
πέρα απ' την ηχώ της ενοχής.

Όλη μας η ζωή
σαν του Οδυσσέα το ταξίδι
που όμως δεν έχει τελειωμό,
προορισμός τετελεσμένος
με ήρωες συντεταλμένους
για να πορεύονται μακριά,
μόνοι και με θολή ματιά.


Image from www.sikyon.com/Mykinai/images/odysseus_serene.jpg

Marialena, 9/9/2011

Κουνελίνα

Στην αγκαλιά μου σε κρατώ γλυκό μου πλάσμα,
σαν το παιδί που θα κρατούσα
τόσο ανάλαφρα και τόσο τρυφερά,
μικρό μου λούτρινο κουκλάκι.

Σε βάφτισα με ένα όνομα τυχαίο
όταν σ' αντίκρισα σαν γιορτινό δωράκι,
"Κουνελίνα" σε είπα και σ' αγάπησα
γιατί ήσουν δώρο εκλεκτό του έρωτά μου.

Καθώς σ' έπαιρνα αγκαλιά τα κρύα βράδια
και έπαιζα μαζί σου σαν μωρό,
ήταν γιατί μου θύμιζες πόσο όμορφη
είναι η παιδική ψυχή σαν ξεπροβάλλει.

Μα όταν σε έψαχνα τόσο καιρό μετά,
σ' είχα στη σκέψη μου σαν θησαυρό χαμένο
μου έλειπε βλέπεις το παιχνίδι μου αυτό,
αλλά κι η αγάπη που είχα νιώσει για εκείνον.

Και να που ήλθες ξανά μες τη ζωή μου,
σαν κάτι ανάμεσα στο πριν και το μετά μου,
μικρή κουκλίτσα που σε καλούσα στα όνειρά μου
και σου ζητούσα να προσέχεις τον "μπαμπά" σου...

Marialena, 17/8/2011 (γι' αυτό το "κάτι" που τα κανε όλα ωραία)