Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

Ψίθυρος Φυγής

Έσκυψα και σε φίλησα απαλά στα χείλη


και μια πνοή ανάσας έσκισε τον αέρα,


φεύγω ψιθύρισα


και σε άγγιξα αδιόρατα,


για να μην σε ξυπνήσω,


φεύγω ψιθύρισα


και σε σκέπασα μη μου κρυώσεις


άγγελέ μου...




Φεύγω μη μου τρομάξεις


από της Μοίρας τα απρόσμενα,


τα ανθρώπινα μαντάτα


και μου χαθείς σε ατραπούς,


που μόνον εγώ φυλάω


ωσάν ο Κέρβερος τον Άδη,


για να μην μπεις ακάλεστος


και στο σκοτάδι ξεχάσεις τη μορφή σου.




Φεύγω σου είπα ξέπνοα και έκλεισα τη πόρτα,


μήπως τα βήματά μου θε να ελθούν


και ταράξουν τα ονειρά σου,


κι έπειτα ξυπνήσεις μέσα στη ζάλη της παραίσθησης


αναζητώντας το κορμί μου στα σεντόνια,


ενώ εγώ θα φεύγω μακριά σου


σκιά ανάμεσα στις άλλες μες τη πόλη,


ένα χάδι που σε άγγιξε θαρρώ


μια νύχτα με φεγγάρι.




Marialena, 13/3/2010

Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Dreaming of you



Dreaming of you in the wide open,
where the wild roses grow
and the love that we share,
never ceases to amaze me
oh my gentle lover,
may you love me for ever

Dreaming of you wide awake,
while my thoughts draw your image
in front of my powerless eyes,
that describe your aetheric substance
where imagination steps in,
to set my soul on fire

Oh my dear lover, light of my soul,
blessed may you be
for the love that you give me,
for as long as I
can find the way to fall in love
with you each and every moment

Marialena, 1/12/2009 - 13/3/2010

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

Ειμαρμένη


Fate, image by atomakaikeno.files.wordpress.com

Την Ειμαρμένη δεν την ξεγελάς,
ούτε της φέρεσαι δίχως αβροφροσύνη
γιατί παιχνίδι άτοπο τολμάς
και προκαλείς τη δική σου αφροσύνη.

Την Ειμαρμένη μπροστά σου θα την βρεις,
σε κάθε βήμα, σε κάθε απόφασή σου,
καθώς της Μοίρας γίνεσαι συμπορευτής
και ανατρέχεις πως βαδίζεις τη ζωή σου.

Την Ειμαρμένη την τραγούδησαν πολλοί,
μέσα από βάσανα και χίλιες καταιγίδες
μα ξέχωρα από σένα μη θαρρείς,
πως ζει ανάμεσα σε βάκχους και νεράιδες.

Marialena, 7/11/2009

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009

Πνοή


Blow me a kiss, image by sam-turner.com

Άνοιξα τα χέρια
για να σε κρατήσω,
σαν ηλιαχτίδα που τρυπούσε
το κορμί,
ή σαν αγέρας που φυσούσε
μανιασμένος.

Άνοιξα τα χέρια
για να σε κρατήσω,
σαν σε άγγιξα θολά
σε ένα τοπίο στην ομίχλη,
εικόνα τρισδιάστατη
μα τόσο στρεβλωμένη,
από παράξενα παιχνίδια του μυαλού
και του λαβύρινθου παγίδες.

Κι εσύ μου ξέφυγες με μιας
απ' τη παγίδα που είχα στήσει
να σε πιάσω,
να σε κρατήσω στης αγκάλης μου
το σύμπαν,
μα εσύ έγινες πνοή και έτσι χάθηκες.

Marialena, 31/10/2009

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Το Μυστικό Σημάδι

Έγραψα με λόγια τ' όνομά σου
στης άμμου της χρυσής το στριφογύρισμα
και άφησα του κύματος τη χάρη
να κατακλύσει
του Ανέμου τη Κλωθώ
και με ένα φύσημα του νου
να ρθει κι από κοντά σου
να με πάρει.

Χάραξα μέσ' της καρδιάς τα ορύγματα
το μυστικό σημάδι,
για να μην το βρεις εξεπίτηδες
ποτέ
κι εγώ για να ξεχάσω το στρατί
που μ' οδήγησε να το σκαλίσω
μια νυχτιά σε φύλλο ματωμένο.

Κι είδα του φεγγαριού το κλάμα
με δάκρυα ανεπαίσθητα
να λάμπουν κει μπροστά μου,
σαν άγγιξα το στέρνο μου
στη θύμησή σου επάνω
σαν σε έφερα στο νου,
ένα όνομα στην άμμο
που ήλθε σαν βεγγαλικό
και εχάθηκε για πάντα.


L'Amoureux, image by www.tarotexperts.com

Marialena, 23/10/2009

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

Πρώτη Φορά

Πρώτη φορά σε αντάμωσα,
πρώτη φορά σε είδα
πρώτη φορά σε ένιωσα
δίπλα μου να ανασαίνεις,
πρώτη φορά,
πρώτη ματιά,
πρώτο φιλί τ' αγέρα,
ένα χαμόγελο κρυφό
που έσκασε στα χείλη,
πρώτη νυχτιά που έφτασε
τον δρόμο πριν να πάρεις,
στα φώτα λίγο πριν χαθείς
στο πλήθος το πελώριο,
πρώτη φορά,
πρώτη ματιά
και μια κουβέντα στα κλεφτά
σαν κίνησες να φύγεις,
πρώτο γελάκι ξαφνικά
όταν εκεί πρώτη φορά,
είπες να μην χαθούμε
και εγώ εκεί στο πουθενά
σου έγνεψα,
"θα τα πούμε..."


FirstLove_comic, image by www.dressaday.com

Marialena, 15/10/2009

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2009

Άνεμος

Άνεμος ήσουν κι αστραπή
στου ονείρου μου τον χάρτη,
μες της νυχτιάς τη σιγαλιά
η θύμησή που εχάθη

Άνεμος ήσουν ξαφνικός
όταν με βιά φυσούσες
κι έπαιρνες φεύγοντας θαρρώ,
ό,τι είχα να σου δώσω


Wind blows strong, image by blogs.sch.gr

Άνεμος ήσουν μάτια μου,
αγέρας μανιασμένος
που της πνοής σου αναθεμιά
ξερίζωνε τα δέντρα

Άνεμος δίχως έλεος,
άνεμος δίχως λόγια,
άνεμος ήσουν κι αστραπή
στοιχειό εσύ της φύσης.

Marialena, 11/10/2009