Κάθε φορά που τα χέρια μου απλώνω
Για να κρατήσω στις παλάμες μου εσένα,
Νιώθω πως η άμμος κυλά και χάνεται
Σαν μια κλεψύδρα που αδιάκοπα αδειάζει,
Από του Χρόνου ξεγλυστρωντας το κυνήγι
Έτσι σε χάνω κάθε φορά που σ' ακουμπώ
Στης παραζαλης μου τ' ορθάνοιχτα τα μάτια
Έτσι σε ψάχνω κάθε φορά που σε λογιζομαι
Να είσαι αυτός που τρυφερά θα με σκεπάσει,
Σαν κοιμηθώ σαν το παιδί στην αγκαλιά του...
(c) Marialena, 04.04.22 (silence speaks louder than words)
Εικόνα: Χέρια σαν κι αυτά (c) Road Artist.gr




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου