Τρίτη 7 Μαΐου 2019

Χάρε


Είσαι πάντα εκεί παρών
όταν οι θνητοί σε αψηφούν ή σε ξεχνάνε τάχα
έχεις υπομονή, πολλή υπομονή,
περιμένοντας του καθενός τη σειρά του
κι όταν σαν ξέπνοα πουλιά
η ψυχή κινά το ταξίδι της γι' αλλού
είσαι εκεί να πάρεις τη τελευταία ανάσα
και να την οδηγήσεις
για εκεί που κίνησε να πάει πεθαίνοντας.

Χάρε,
το ξέρω ότι για όλους μας έχεις σειρά
από τότε που γεννηθήκαμε
μας περιμένεις να πεθάνουμε
σαν τον Θεριστή με το ξυνιάρι στο χέρι
όταν η ζωή παραδοθεί πια στο ανεπίστρεπτο,
είσαι αυτός που θα τη πάρεις
και θα σφαλίσεις τα μάτια για πάντα
για όλους μας, καμιά εξαίρεση, ποτέ.

Αν σε θέλω, όχι, μα δε μπορώ να κάνω αλλιώς
όλοι υποκύπτουν στη μοίρα μας
αργά ή γρήγορα
κι αυτό είναι που πονάει τη ψυχή
αυτών που μένουν πίσω, αβοήθητοι,
περιμένοντας σαν αμνοί τη σφαγή στη σειρά τους
άλλους τους ξαλαφρώνεις απ' τα μαρτύρια
κι άλλους τους παίρνεις ξαφνικά δίχως να ξέρουν,
ενώ υπάρχουν κι άλλοι που παραδίνονται σε σένα
οικειοθελώς, με τους λογαριασμούς τους κλεισμένους.

Γιατί μας παίρνεις ψυχοπομπέ, γιατί μας κάνεις να πονούμε
για όσους έφυγαν από χαμό μες στη ζωή μας,
γιατί δε γίνεται αλλιώς θα πεις, αυτός είναι ο ρόλος σου
κι η αθανασία δεν είναι το αντίδοτο, ποτέ δεν ήταν
άραγε γι' αυτό έπλασε ο άνθρωπος τη ψευδαίσθηση
ότι αντί να μετράει αντίστροφα, παράγει,
αντί να ξοδεύεται, που ξοδεύεται δίχως φειδώ, αντιστέκεται
στην ανίερη συμφωνία που χει κάνει
απ' τη στιγμή που έρχεται στη Γη?

Γιατί πρέπει να μας σταυρώνεις πριν παραδώσουμε το Πνεύμα,
πες μου Χάρε,
γιατί το εδώ και το εκεί δεν είναι ίδια να μην πεθαίνουμε κάθε φορά,
να μην θρηνούμε πρόσωπα αγαπημένα,
να μην απομείνουμε σαν κούτσουρα μονάχοι,
να περιμένουμε τη σειρά μας στο μέτρημά σου, πες μου,
γιατί θα πεις έτσι είναι τα πράγματα κι αν σ' αρέσει
κουνώντας μες τη μούρη μου το δρεπάνι σου, Ψυχοκράτορα,
κι αν μπορείς ξέφυγε από της μοίρας τα γραμμένα.

(c) Marialena, 15.01.2019

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου