Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Abyss - A Prayer For Lovers

I want to touch the Abyss in your body,
Heaven and Hell in togetherness
I want to travel inside you where I long to be,
to listen to the sounds of silence
breaking into the darkness,
as long as you and I lie in the same bed together.

I want to feel your warmth caressing me,
holding me gently to put me down to sleep
when you and I chase the Abyss away
when we become One,
embrasing the emptyness of our love,
when the night comes.

My, oh my, kindred spirit of surrender
shower me with your love and compassion,
show me the way to your heart and mind
because I want to feel you, to touch you,
to taste you like tonight is the night
when all wishes come true.

Prove me I'm wrong, prove me I'm right
manifest in me the way you make me feel complete,
take the shadows away from the Abyss
and lighten up my soul with an omnipresent epiphany,
not a shadow of a doupt whethering into thin air
of a unison that has yet to be justified as a Righteous Love.


(c) Marialena, 11/02/2018 (deprived from your loving me...)

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Δίχτυ Ασφαλείας

Το δίχτυ ασφαλείας σου είμαι εγώ
που σε κρατώ για να μην πέσεις στο κενό,
στης φαντασίας το αβάσταχτο πηγάδι.

Μπορείς να ακουμπήσεις πάνω μου θαρρείς,
μα δε με ρώτησες πόσο αντέχω το σκοτάδι
χέρια ανοιχτά σαν της παράκλησης κραυγή,
δεν είμαι βράχος το κύμα πάνω μου να σπάει.

Μέσα στης άγνοιάς σου το δικαίωμα να ζεις
σκέψου λιγάκι της Θείας Δίκης το παιχνίδι,
παιδί της λογικής εσύ λειψό κι εγώ η κόρη
του Ερέβους και του Χάους.











(c) Marialena, 19/07/2017

Σάββατο, 20 Ιανουαρίου 2018

Κατάθλιψη


Όταν βυθίζεσαι αργά μες τα σκοτάδια της ψυχής σου
εγώ σε χάνω,
όταν αυτά που σου έδιναν χαρά είναι πράγματα δίχως νόημα
σε χάνω,
όταν η ζωή σου είναι σαν κερί που αχνοφέγγει τρεμοπαίζοντας
σε χάνω.

Χάνω τον άνδρα που αγάπησα
χάνω τον σύντροφο στον έρωτα
χάνω το παιδί που παίζαμε μαζί,
χάνω τον κόσμο γύρω μου.

Όταν δεν θέλεις να βγεις απ’ τ’ αδιέξοδο 
τότε σε χάνω,
όταν μ΄ αρρωσταίνεις και με πονάς
σε χάνω,
όταν δεν θέλεις πια να μοιραστείς τις σκέψεις σου μ’ εμένα
σε χάνω.

Χάνω τον άνδρα που αγάπησα
χάνω το δικαίωμα στο όνειρο μαζί σου
χάνω τη διάθεση να πολεμήσω τα φαντάσματα,
χάνω τον κόσμο γύρω μου.

Όταν θα είναι πια αργά για δάκρυα Ηλέκτρα
τότε θα σ’ έχω χάσει,
όταν θα ζήσω ή θα πεθάνω σ’ ένα κορμί ό,τι κάνω
θα σ’ έχω χάσει,
όταν θα σε δω να μοιάζεις με ξένο πουλί χαμένο
τότε θα έχω πια χαθεί κι εγώ μες τη σκιά σου...

(c) Marialena, 17.03.2017 (για θυμήσου καλά μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε?)

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Μικρό Ερωτικό: Ρόδο το Αμάραντο

Αναζητώντας το ρόδο σου τ' αμάραντο
Να το θωπεύσω μυστικά,
να το αγγίξω στα κλεφτά,
να το μυρίσω σαν τη πρώτη τη φορά
που τ' αντικρίζω,
ω τι ηδονή Θεέ μου!

Με τις άκρες των δάκτυλων μου
να νιώσω τα ροδοπέταλα σου τρεμάμενα,
στο θρόισμα του Ανέμου
και στης ορμής μου
το ασυγκράτητο το χάδι.

Ρόδο μου ανέγγιχτο εσύ
μοσχοβολάς αρώματα παρθένου,
τόσο αθώα μα τόσο πλάνα
που όσο θα σ' έχω αγκαλιά,
θέλω να σε μυρίζω.

Λουλούδι μου εσύ,
καρπέ του Έρωτά μου,
αφέσου στη σαγήνη μου
άσε το μίσχο σου στα χέρια μου,
να σ' αγκαλιάζω όσο περνάει η βραδιά,
ακόμα παραπάνω.

Άνθος μου εσύ ξεχωριστό
σταλαγματιές το αίμα μου
θ' αφήσω στο κορμί σου,
κόκκινα του πάθους τα πέταλα σου να γενούν,
ωσάν γυναίκα γόνιμη
που ανθίζει σαν κι εσένα

Θέλω να σ' έχω φυλαχτό
στης σκέψης μου το κουρνιαχτό
και να σε βλέπω να ανθίζεις στ' όνειρά μου,
ρόδο μου αμάραντο εσύ
καρπέ του Έρωτά μου.


(c) Marialena, 21.07.2017


Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Κρεβάτι αδειανό


Πέρασαν ώρες, μήνες. χρόνια
πέρασε πια τόσος καιρός
που όλο παλεύω στα σεντόνια,
μα να σε βρω πια δεν μπορώ.

Γυρίζω μόνη στο κρεβάτι
δεν είσαι εδώ, έχεις χαθεί
όταν ξαπλώνω δεν σε νιώθω,
κι όταν ξυπνώ δεν είσαι εκεί.

Κι η μυρωδιά σου έχει φύγει
πάνω απ' το σώμα τώρα πια,
μόνο σαν σκέψη τριγυρίζεις
στα πιο απίθανα κενά.

Πέρασαν ώρες, μήνες, χρόνια
κι εγώ σχεδόν θα τρελαθώ
όταν μονάχη μου πλαγιάζω,
σ' ένα κρεβάτι αδειανό.

(c) Marialena, 12.03.2017 (Να μ' αγαπάς...)

Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2017

Μικρό Ερωτικό - Του Φεγγαριού


Με το Φεγγάρι να σου λούζει τα μαλλιά
θα σε χορεύω αγκαλιά μες το σκοτάδι
εσύ κι εγώ μονάχα μάτια μου γλυκά,
σ' ανοιχτοσιές και διαδρόμους του μυαλού μου.

Θα σε κρατάω τρυφερά στα δυο μου χέρια
έλα και κούρνιασε στο μέρος της καρδιάς,
το καρδιοχτύπι μου να ακούς να μη με χάνεις
κι εγώ αγάπη μου θα σε κρατώ σφιχτά.

Και το Φεγγάρι θα φωτίζει τη ματιά σου
μάτια μου όμορφα, κορίτσι μου γλυκό
έλα και σίμωσε ακόμα πιο κοντά μου,
τον Έρωτά μου να σου εξομολογηθώ.

Με το Φεγγάρι να σου λούζει τα μαλλιά
θα σε χορεύω αγκαλιά όλη τη νύχτα
κόρη μου όμορφη, άστρο μου παντοτινό
θα σε λατρεύω όσο λάμπει η Σελήνη...

(c) Marialena, 12.03.2017

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Της Λησμονιάς

Σαν πιείς απ’ το νερό της λησμονιάς
να εύχεσαι να ’ναι πολύς ο χρόνος
γιατί θε να περάσουν εμπρός σου όλα αυτά
που με μια γουλιά θα θέλεις να ξεχάσεις.

Και θα θυμάσαι τάχα μοναχά όσα θελήσεις
να τα πλάθεις στο μυαλό σου,
εικόνες σκόρπιες με δίχως νόημα
απλά μονάχα σαν σκηνές από ταινία.


Γλυκό νερό, γλυκός κι ο πόνος του να τ’ αφήνεις
όλα πίσω σαν να τραβάς μια μολυβιά
να λες αντίο στα παλιά και με λευκές τις θύμησες
να μην ξαναγυρίζεις στα μονοπάτια που πατούσες.

Σαν πιείς απ’ το νερό της λησμονιάς
κράτα κοντά σου φυλακτό μες τη καρδιά σου,
μπορεί να ξέχασες μπορεί, μα κάτι ακόμα
να με φέρνει στ΄όνειρά σου, ίσως ποτέ ξανά...

(c) Marialena, 21.02.2017