Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Το χαμόγελο της ευτυχίας

Μαρία Κάλλας

Τα κρίματα της αγάπης είναι πολλά,
όσα και τα δάκρυα του ανεκπλήρωτου Έρωτα,
όσα και οι θύμισες που ζούμε μέσα τους
για λίγο ή πολύ - ένα ακόμα παιχνίδισμα της Μοίρας.

Η αγκαλιά σου τρυφερή καθώς ψωνίζαμε
ή το να με ακουμπάς γλυκά μέσα στο τρένο,
το πρωινό με θέα τα λουλούδια σου
μα και οι μουσικές που για πάντα θα λατρεύω.

Τι άλλο να ζητήσει ένας άνθρωπος,
από το αγκυροβόλι του σε θάλασσα φουρτουνιασμένη,
το χέρι που θα τον κρατά για να το αισθάνεται
και όλα αυτά που κάνουν μια καρδιά να μην φοβάται.

Θυμάσαι, αγάπη μου, το πρώτο μας το "σ' αγαπώ"
ή το σκοτάδι στη ψυχή με λόγια δίχως λογική,
όπως θα νόμιζες ή πίστευα ποτέ πως δεν θα πούμε
σαν καταφύγιο της μοναξιάς σε αδιέξοδο στενό που ζούνε.

Γι' αυτό κρατάω μέσα μου πολλά μικρά ενθυμήματα 
καθώς αφήνω τη ματιά να χάνεται στο άπειρο,
ξέρεις ποτέ δεν σου χω πει ότι η δική μου η ψυχή πονάει 
κάθε φορά που ένα χαμόγελο χαράσσεται στα χείλη μου...

(c) Marialena, 13.10.2014

Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Μια στιγμή

Liz Taylor & Richard Burton

Το οικείο άγγιγμα, μια τόσο ανοίκεια σχέση
μεταξύ αυτού που είσαι και αυτού που θα ήθελες να είσαι,
σε μια στιγμή υφίστανται τυχαία για τον παρατηρητή
το πομπό και το δέκτη συντονισμένων στη συχνότητά σου.

Μια αποτύπωση ολογράμματος στο χρόνο,
σκιές που χορεύουν στην αντανάκλαση
Τι έχεις να θυμάσαι άραγε από ένα βλέμμα στο άπειρο,
από ένα πάθος, από ένα λάθος προδιαγεγραμμένο.

Όλα καθορίζονται απ' τον Χρόνο, τον Κυρίαρχο, τον Ανεπανάληπτο
ακόμα κι όταν για μια στιγμή αφήνεσαι να γίνεις δούλος του,
για να κερδίσεις το δικαίωμα να αγαπάς εις το διηνεκές
ακόμα κι όταν τα μάτια φανερώνουν την αλήθεια σου.

Για μια στιγμή μονάχα καθορίζεσαι, προσδιορίζεσαι και καταμαρτυρείς
όσα αδυσώπητα εκπέμπεις στο χώρο μέσα απ' τον χορό των σκέψεών σου,
γιατί δεν είναι τίποτε άλλο αυτό που νιώθεις εκτός από το οικείο άγγιγμα,
μια τόσο ανοίκεια σχέση μεταξύ αυτού που είσαι και αυτού που θα ήθελες να είσαι.

(c) Marialena, 11.10.2014 (γιατί μια φωτογραφία μιλάει όσο χίλιες λέξεις)

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Προμηθέας Δεσμώτης


Στα έγκατα της Γης έψαξα να σε βρω δειλά,

Προσδοκώντας μιαν ηλιαχτίδα

Να φωτίσει το διάβα μου το αβέβαιο

Στην άμορφη συστάδα των βράχων

Και στις σχισμές των ορυγμάτων.

 















Μια ηλιαχτίδα, μια τόσο δα δάδα φωτός

Που βρήκε τον δρόμο της πηγαία

Ανάμεσα στα πλέγματα των μορφωμάτων,

Όπως όταν η ψυχή ανέρχεται στον ουρανό

Και το σώμα το φθαρτό κατακρημνίζεται.

 

Marialena, 18/7/2013

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2013

Η Λογική Του Χάους

Chaos Theory

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
Κι υποκρίνομαι
Πως τα καθέκαστα δεν με αφορούν
Και συνεχίζω να ζω
Με κεκτημένη ταχύτητα
Ή αλλιώς ακούσια,
Τυχαία, άτυπα, απροσδιόριστα.

Η σπουδαιότητα της ύπαρξης
Πηγάζει από διαστροφή
Ή μήπως πεποίθηση αιώνων
Που δεν βρέθηκε κανένας
Τολμηρός ή αρκούντως τρελός
Να διαψεύσει
Μέχρι σήμερα ή έως κάποτε,
Ο ορισμός του χρόνου
Είναι σχετικός
Όπως και όλα άλλωστε
Που θεωρούμε δεδομένα.

Κι έπειτα Χάος,
Η απόλυτη τάξη του σύμπαντος
Κυβερνά όλους και όλα
Ανείπωτα και φανερωμένα,
Αποκυήματα της φαντασίας
Και στίγματα της πραγματικότητας
Αντάμα.

Marialena, 16/1/2013



Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Στα βήματα της αιωνιότητας


Dunes, image by portwallpaper.com

Πέρασα τα στενά του Γιβραλτάρ
με ένα δισάκι στους ώμους αμοιβαίο,
διέσχισα τη θάλασσα ανάμεσα
και βάδισα στα βήματα της αιωνιότητας.

Βήμα το βήμα, κατέπλευσα
προς το μεγάλο το μυστήριο της ανακάλυψης,
θωρώντας την οροσειρά του Άτλαντα
στα βάθη της μητέρας όλων των λαών.

Περπατώντας μερόνυχτα ολάκερα
αναζητούσα το σημάδι στων οριζόντων
τις γραμμές και το στερέωμα,
για να βαδίσω στα βήματα της αιωνιότητας.

Για να βρεθώ εκεί που η λογική κάποτε σταματά,
εκεί που η έρημος καθρεπτίζεται κενή πορείας
με το νερό να αναζητά αντικατοπτρισμούς
και εγώ το όραμα που αντανακλάται στη πορεία.

Marialena, 26/1/2012

Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου 2011

Αμάλγαμα Ψυχής


Image from http://images2.layoutsparks.com/1/142535/book-soul-silver-rose.jpg

Είπα να φτιάξω ένα αμάλγαμα ψυχής
και θεϊκής πνοής σταλιά να του προσφέρω,
για να το δω να μου σαλεύει ζωντανό
και στα κρυφά καμάρι να το έχω.

Μα στη πορεία μέσα στη βοή
εξέχασα αγάπη να του δώσω,
τόση όση θα ήταν αρκετή
στα πόδια να σταθεί να περπατήσει.

Κι έμεινε το αμάλγαμα ψυχής
ιδανικό στα βάθη των αιώνων,
δίχως να στρέψει το βλέμμα κατά γης
καθώς αέρινο έστεκε μα και εξαϋλωμένο...

Marialena, 3/11/2011

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Επέτειος


Tender lovers, image by http://oneartistlife.files.wordpress.com

Ήθελα να σου πω "χρόνια πολλά"
και να χαρώ μαζί σου
στη γιορτή που θα έκανα για σένα,
γιατί η αγάπη γιορτάζει
στα μικρά και εξανθρωπισμένα.

Ήθελα να σ' ανάψω ένα κερί
για να το σβήσεις
λέγοντας ευχές κι επιθυμίες,
και να σε δω να μου χαμογελάς
με το χαμόγελο της ευτυχίας.

Ήθελα να έλθει πάλι η στιγμή
που θα γιορτάζαμε τις επετείους,
επαίτης τώρα μιας αγάπης δανεικής
με συγκεκριμένες ημερομηνίες,
φαντάσματα και Ερινύες.

Ήθελα, πόσο ήθελα ξανά
να κάνουμε έρωτα σε πρώτη ευκαιρία,
γιατί θα γιόρταζες εσύ κι εγώ μαζί
ανείπωτες στιγμές ευδαιμονίας,
λαχτάρας, τρυφερότητας και μνήμης αιωνίας...

Marialena, 10/10/2011