Βέλη του Έρωτα

Arrows of love, image by virgorising101.files.wordpress.com

Βέλη του Έρωτα,
Σπαθιά με κοφτερές λεπίδες
Σωπάστε πια,
Σιγήστε τώρα εμπρός μου!
Τώρα που στέκετε τρανά
Καλά ακονισμένα,
Η λάμψη σας καραδοκεί
Το φως σας τρεμοπαίζει,
Βέλη του Έρωτα εσείς
Ωσάν Δαμόκλειος Σπάθη,
Μην τύχει και μισέψετε
Τον στόχο που θα βρείτε,
Γιατί η καρδιά σαν λαχταρά
Θα σας καλέσει ξαφνικά,
Πάνω της να ριχτείτε
Κι ας την πληγώσετε με μιας,
Πόνος θε να ναι μόνο,
Από εκείνους που η καρδιά
Ξέρει κι αναγνωρίζει,
Όχι σαν θάνατος αργός
Ούτε σαν καταιγίδα,
Μα σαν το μέλι το γλυκό
Θα μοιάζει η λαχτάρα,
Σαν του φιλιού το άγγιγμα
Το θρόισμα του Ανέμου
Και σαν το ρίγος πυρετού
Που κρύβει η Αγάπη.
Εμπρός λοιπόν γενναίοι μου
Βέλη του Έρωτά μου,
Ορμήστε μες τη μάχη σας
Νικήστε όλους τους φόβους,
Μη τύχει και λυγίσετε
Μη λάχει να χαθείτε,
Μα αν διαλέξετε ξανά
Του Χάους τη Συμπόνοια,
Τότε θα πει πως μέχρι εδώ
Το δρόμο τον αδιάβατο,
Πήρατε για να ρθείτε
Βέλη του Έρωτα, παιδιά,
Του Μένους και της Τρέλλας.

Marialena, 20/9/2011 (once upon a time…)

Πάψε καρδιά μου

Image by http://teleburst.files.wordpress.com/2011/02/bleeding-luv.jpg

Πάψε καρδιά μου να πονάς
πάψε να ζεις στον πόνο,
εσύ μόνον αγάπησες
σ' αυτό έφταιξες μόνο,
πάψε να συλλογίζεσαι
πάψε να αναρωτιέσαι,
γιατί δυο άνθρωποι ξανά
γίνονται άγνωστοι με βιά
όσο βαδίζουν μόνοι,
το μετερίζι το στερνό
του χωρισμού το απόκρυμνο,
το αιματοχαραγμένο.

Πάψε καρδιά μου να θρηνείς
απόψε που έμεινες στης γης
το χώμα τ' άγιο, ξένη,
τις Μοίρες έλεγες θαρρείς
πως θα περνούσες για να βρεις
σκοπό μες τη ζωή σου,
μα εκείνες σε ξεγέλασαν
σε έπαιξαν, σε μπέρδεψαν,
για να γνωρίσεις της ζωής
τον Κάτω Κόσμο, έτσι,
να αναγνωρίσεις σαν καείς,
το τραύμα που αιμοραγγεί
όσο η πληγή δεν κλείνει.

Πάψε καρδιά μου να χαρείς,
αύριο ο ήλιος θα φανεί
να λάμψει τη θωριά του
και συ θα κλαις πάλι ξανά,
θα έχεις ανάμνηση παλιά
να φέρνεις στο μυαλό σου
τόσο παράλογο κακό,
μην είναι τάχα ξαφνικό
ετούτο που σε βρήκε,
μην κοροϊδεύεσαι άδικα
αλίμονο στα δάκρυα
που έχυσες στο χώμα,
μα της αγάπης μαχαιριά
βλέπω να σε χαράσσει
πάψε καρδιά μου τώρα πια
του έρωτα η σαϊτιά
ίσως να σε λαβώσει,
κάποτε που η θολή ματιά
θα γίνει πάλι αστροφεγγιά
κι άστην να σε πληγώσει.

Marialena, 19/9/2011

Το ταξίδι του Οδυσσέα

Όλη μας η ζωή
ένα κακόγουστο αστείο,
ένα γιατί και ένα αντίο
που δεν ειπώθηκαν ποτέ,
εκεί που ο δρόμος πια στενεύει
και το κακό παραμονεύει,
όταν θα τρέξεις να κρυφτείς.

Όλη μας η ζωή
μια ανάσα από το ψέμα,
χρώμα βαθύ όπως το αίμα
που κάποτε είχες ορκιστεί,
ότι η αγάπη θα νικήσει
κι πως μαζί θα μας κρατήσει,
πέρα απ' την ηχώ της ενοχής.

Όλη μας η ζωή
σαν του Οδυσσέα το ταξίδι
που όμως δεν έχει τελειωμό,
προορισμός τετελεσμένος
με ήρωες συντεταλμένους
για να πορεύονται μακριά,
μόνοι και με θολή ματιά.


Image from www.sikyon.com/Mykinai/images/odysseus_serene.jpg

Marialena, 9/9/2011

Κουνελίνα

Στην αγκαλιά μου σε κρατώ γλυκό μου πλάσμα,
σαν το παιδί που θα κρατούσα
τόσο ανάλαφρα και τόσο τρυφερά,
μικρό μου λούτρινο κουκλάκι.

Σε βάφτισα με ένα όνομα τυχαίο
όταν σ' αντίκρισα σαν γιορτινό δωράκι,
"Κουνελίνα" σε είπα και σ' αγάπησα
γιατί ήσουν δώρο εκλεκτό του έρωτά μου.

Καθώς σ' έπαιρνα αγκαλιά τα κρύα βράδια
και έπαιζα μαζί σου σαν μωρό,
ήταν γιατί μου θύμιζες πόσο όμορφη
είναι η παιδική ψυχή σαν ξεπροβάλλει.

Μα όταν σε έψαχνα τόσο καιρό μετά,
σ' είχα στη σκέψη μου σαν θησαυρό χαμένο
μου έλειπε βλέπεις το παιχνίδι μου αυτό,
αλλά κι η αγάπη που είχα νιώσει για εκείνον.

Και να που ήλθες ξανά μες τη ζωή μου,
σαν κάτι ανάμεσα στο πριν και το μετά μου,
μικρή κουκλίτσα που σε καλούσα στα όνειρά μου
και σου ζητούσα να προσέχεις τον "μπαμπά" σου...

Marialena, 17/8/2011 (γι' αυτό το "κάτι" που τα κανε όλα ωραία)

Χρώματα στο δείλι

Ηλιοβασίλεμα στον Κόλπο της Αιδηψού, photo by Marialena, 2011

Στους ήχους του καλοκαιριού
στα χρώματα στο δείλι,
στα κύματα που σκαν γλυκά
σαν να σε νανουρίζουν,
εκεί σε ψάχνω να σε βρω
εκεί σ' αναζητάω,
εκεί που κάθε νύχτα σαν σκιά
έρχεσαι στα όνειρά μου.
Και γίνεσαι ολόγραμμα,
εικόνα στα σκοτάδια
ένα άγγιγμα που λαχταρώ
και ψάχνω την υφή του,
καθώς περνάει ο καιρός
και μακριά μου είσαι,
κι αν σε καλώ στη μνήμη μου
τι κι αν δεν σ' αφήνω,
να ξεμακρύνεις απ' τον νου
να πάψω να πονάω,
που μήνες πέρασαν θαρρώ
με τραύμα που δεν κλείνει
και εκεί που όλα ηρεμούν,
έρχεσαι στη καρδιά μου
και πέπλο ρίχνεις φθονερό,
μέχρι να βγει ο ήλιος
να πάρω δύναμη ξανά,
για να σε βρω κοντά μου
εκεί που θα θελα πολύ,
να ήσουν δίχως άλλο...

Marialena, 1/8/2011

Τα Κόκκινα Παπούτσια

Shoes4 image by queenofthemadhouse.blogspot.com

Τα κόκκινα παπούτσια θα φορέσω
Εκείνα που τα φύλαγα καιρό,
Να βγω μες τη βροχή να περπατήσω
Για να σου πω το πόσο σ’ αγαπώ

Τα κόκκινα παπούτσια μου θα βάλω
Σαν λυχνοστάτες να φέγγουν στη νυχτιά,
Όταν με βήματα θα έχω να μετράω
Τα χρόνια που έφυγαν σαν κάστρο στο βοριά

Και ύστερα θα τα κρατώ στα χέρια
Τα κόκκινα παπούτσια που φορώ,
Γιατί στα σκαλοπάτια σου θα μείνουν
Να σου θυμίζουν το πόσο σ’ αγαπώ

Κι ας περπατάω ξυπόλυτη στους δρόμους
Κι ας με νοτίζει το κρύο στο κορμί,
Εγώ εσένα αγάπησα με πάθος
Να το θυμάσαι με κάθε αφορμή

Marialena, 19/5/2011 (σαν ρεμπέτικο τραγούδι…)

Wishing On A Star

Wish Upon A Star, image by poundingheartbeat.com

Υπάρχουν φορές που εφευρίσκουμε
Ήρωες τραγικούς να υποδυθούμε
Πλάσματα μυθικά που ζωντανεύουν τάχατες,
Έτοιμα να αποκτήσουν σάρκα και οστά
Για να μας κατατροπώσουν
Σε κάθε βολική ευκαιρία και να νικήσουν,
Μια ψυχή που έχει την ήττα ως ταυτότητα
Και την οδύνη της απώλειας για τάμα.

Ω, ναι εκεί που ο ήλιος ανατέλλει
Βλέπεις το χαμηλό βαρομετρικό να πλησιάζει
Και δεν φυλάγεσαι απ’ του καιρού τις αλλαγές,
Μήτε απ’ της διάθεσης το αιώνια τρενάκι του τρόμου
Που σε προσκάλεσε κάποτε να ανέβεις
Στα βαγόνια του και τόσο πολύ σου άρεσε,
Ώστε να μην θελήσεις έκτοτε
Να το εγκαταλείψεις

Ευχή σε ένα αστέρι λοιπόν, σαν ικεσία ή σαν θυσία,
Σε έναν άγνωστο θεό που δεν πιστεύεις
Μήπως με αυτή τη προσφορά σε λυπηθεί
Και σε λυτρώσει απ’ της καρδιάς τα πάθη,
Τουλάχιστον είσαι ζωντανός για να μοχθήσεις
Να απαλλαγείς από τη καταιγίδα στο μυαλό
Ή θα ήταν σαφώς καλύτερα σαν τον Εσταυρωμένο,
Να αναληφθείς εις τα ουράνια για να γλυτώσεις!

Marialena, 2/5/2011