Περίμενέ με, θα ρθω μου πες
Ως τις έξι
Πριν σκοτεινιάσει θα μαι εδώ κοντά σου
Μου πες
Κι εγώ κοιτούσα το Ρολόι να γυρνά
Ατέρμονα
Κι οι δείκτες πέρασαν το Έξι ακριβώς
Το και μισή και προχωρούσαν
Όπως πάντα,
Μα εσύ δεν ήσουνα Εδώ μαζί μου
Όπως μου πες
Τι να υποθέσω, τι να φανταστώ
Ονείρατο του Αγέρα
Πες μου,
Πως το ως τις έξι σε πρόλαβε
Και σε καθήλωσε τάχα εκεί που ήσουν?
Φευ, λόγια ά-λογα, λόγια χαμένα
Κι οι δείκτες του ρολογιού να τρέχουν
Σ' ένα ταξίδι που το έκαναν ξανά
Χωρίς Εσένα.
Περίμενέ με θα ρθω, μου πες,
Ως τις Έξι
Κι έτσι η Μοναξιά ενδύθηκε το Χρόνο
Και ταξίδεψε σε μέρη μακρινά
Δίχως Κανέναν.
(c) 09.02.2021 (love in the time of lockdown)
Αναρτήσεις
